vorderingen

In Saar haar klushuis wordt hard gewerkt. Ik was laatst even langs om de vorderingen te bekijken.

Er ligt inmiddels een vloer, een deel van de muren is geschilderd en de lambrisering is bevestigd. En omdat koken onze gedeelde hobby is, had ze met haar nieuwe fornuis meteen mijn aandacht. "Oeh, die is mooi", riep ik enthousiast.

"Je kan er al bijna in", zei ik verheugd. "Nou", zei Saar, "nog maar even wachten. Eerst een toilet en de badkamer ziet er nog zo uit".

 Juist ja.

Maar deze week stuurde ze mij deze foto.

Met het warme weer smelten ze bijna in de caravan en heeft Saar besloten om de nachten in het huis door te brengen. Met luchtbed en plasemmer.

groetjes Sandra

creatieve blog-hop 25-26 mooi citaat

 Je hebt wel eens van die dagen dat het niet helemaal mee lijkt te zitten. Vandaag vond ik dat het zo'n dag was. 

Het begon met een haperende wifi op mijn werk toen een half lege koeling bij de supermarkt en tenslotte een wegomleiding.

Ik zag Saar buiten aan het rommelen en ik besloot me bij haar te beklagen.

Ik ging even lekker los. " Heb je nog eten nodig?", vroeg Saar.  "Nee hoor, ik ging iets anders eten maar die lege koeling .....". Daar vond ik wat van.

"Ja hoor eens", zei Saar, " je kunt je aan alles ergeren maar je bent het niet verplicht."

Euh nee, dat hoeft natuurlijk ook niet. 

"Dus", zei Saar, "oren invouwen, slurf oprollen, vleugeltjes op zijn rug. Van een olifant maak je zo weer een mug".

En dat deed ik.

groetjes Sandra

Textielrace

In Hoorn werd recentelijk een textiel-race gehouden. De leerlingen van de groepen 7/8 werden uitgedaagd om zoveel mogelijk textiel te verzamelen en wie aan het einde van de rit de meeste punten had verzameld, won de race en daarmee een uitje naar NEMO in Amsterdam. Punten konden verzameld worden door zoveel mogelijk kilo's te verzamelen maar ook door publiciteit te krijgen of textiel te recyclen. 

Mijn collega van groep 8 vroeg of ik ideeën had om van textiel een moederdagcadeau te maken. Die vraag heb ik toen even doorgestuurd naar mijn secondante. "Oh wat grappig", reageerde Saar. "Wij hebben hier ook net de kasten uitgemest en zijn aan de slag gegaan met oude t-shirts."

Men neme een oud t-shirt.

1. knip eerst de mouwen eraf

2. dan de zoom 

3. vouw hem van zijnaad tot zijnaad dubbel en knip repen maar niet helemaal tot het einde

4. knip de repen schuin door

en dan heb je dit. Saar had het grut er een hart mee laten maken. Dat vond ik een goed idee en dat deden wij ook. Het blijft toch schokkend om te merken dat kinderen van nu echt geen idee hebben wat een draad is. Laat staan dat ze weten wat ze ermee moeten doen.

Saar maakte er uiteraard weer veel meer werk van.

Een heuse kattenmand maar Dropje geeft voorlopig nog de voorkeur aan het zachte bed van Saar.

O ja, en hoe liep onze textielrace af.......

WE HEBBEN GEWONNEN!!

groetjes Sandra

creatieve blog/hop 25-26 bloemen en vlinders

Ik ben eigenlijk best heel tevreden met dit deel van mijn tuin. Het bloeit al lekker vroeg en de bijtjes doen zich er flink tegoed aan. Vlinders heb ik nog niet veel gezien.

Ws is er vanmorgen een kat in mijn perkje gesprongen.

Ik ging even bij Saar langs die een beschut plekje in haar nieuwe tuin had gezocht. Saar haar tuin kan nog wel wat aandacht gebruiken, zullen we maar zeggen.

"Ah", zei ik, "tuinplannen aan het maken?" "Nou", zei Saar. "Beetje dromen mag altijd maar ik ga eerst verder met het huis, de tuin komt volgend jaar wel".

 "Ik heb dit keer bij het beplanten heel goed rekening gehouden met de bijen en de vlinders", zei ik. "En dat boek is reuze handig."

"Oh maar ik heb al een hele insect-vriendelijke tuin hoor", zei Saar. Haar tuin ziet er nu een beetje uit als hieronder.

"Oh ja?", vroeg ik wat drollig. "Zeker, madeliefjes, boterbloemen, fluitenkruid en paardenbloemen zijn goede voedselbronnen voor bijen en vlinders. Op het koolzaad leggen o.a. koolwitjes straks kun eitjes. En ook de brandnetels zijn heel erg in trek bij vlinders. En dat allemaal gratis en voor niets". Zucht, daar had ik uiteraard niets tegenin te brengen.

groetjes Sandra

Aardappeloverschot

Op het moment is er een enorm aardappeloverschot in Nederland. De No Waste Army bedacht de "aardappelweek". 

Toen ik dat hoorde, besloot ik bij ons thuis ook de aardappelweek te gaan houden. Helaas was de aardappelweek vorige week en alle ophaalmomenten waren voorbij. Dus ging ik een beetje vals spelen met Nederlandse aardappels van de supermarkt.

Ik daagde Saar uit om ook mee te doen. Die wist er natuurlijk alweer vanaf en had keurig een zakje aardappels bij de boer gehaald. 😴

Saar maakte o.a. gepofte aardappels en een aardappelgratin.

Ik maakte aardappels uit de oven, aardappelkoek, aardappelpuree en gnocchi.

Op het menu staat nog aardappelsoep met wellicht aardappelbolletjes en uiteraard bij ons beiden patat!

groetjes Sandra

creatieve blog-hop 25-26 fantasy

 Ik kreeg laatst de kans om even met Saar mee naar zolder te gaan. Heerlijk snuffelen tussen al die oude spullen.

"Oeh wat een gave spullen", kirde ik. 

Er stond ook een doos met boeken. In no time zat ik op de grond met de hele handel om mij heen. "Oh alsjeblieft zeg", zuchtte Saar die de troep zag. Een hele doos met klassiekers! Ik was druk aan het overleggen met mijzelf welk boek ik als eerste wilde gaan lezen.

 

niks geen enge schimmen en gedaanten maar boeken als Joop Terheul, Anne en het groene huis, Onder moeders vleugel enz. 

Ik besloot trots en vooroordeel (pride and prejudice) als eerste te lenen. "Ik heb sense and sensibility op dvd", meldde Saar nog even terloops.

En zo gebeurde het dat we later die week, toen het grut op bed lag, heerlijk samen voor de laptop zaten bij Saar in de caravan.

Nippend aan mijn thee, fantaseerde ik er op los. Zou ik ook in de high society leven? Hoe zou zo'n jurk mij staan enzovoort? 

En weet je wat zo fijn is? In september komt een tweede deel van sense and sensibility uit met dezelfde acteurs. Mijn fantasie kon haar geluk niet op.

groetjes Sandra

eitjes

Voor Pasen had ik paastakken gekregen. Ik vroeg Saar of ze ook wat wilde. "Nee, alsjeblieft niet", zei Saar. "Het is hier al vol genoeg maar we gaan wel eitjes schilderen ". 

 En zo geschiedde. 

Wij schilderden ook eieren.

Mijn man maakte eieren met de liedjes van de Beatles. Kijk maar of je ze kunt vinden; hello goodbye, here comes the sun, she loves you, strawberry fields forever, hey jude, blackbird. Overal is een tekening bij maar die kun je op de foto niet allemaal zien.

En ook ik wees de paastakken de deur omdat de kat erin sprong met alle gevolgen van dien. Mijn decoraties schitterden daarom in de paaskrans die ik laatst maakte.

groetjes Sandra

creatieve blog-hop 25-26 voorouders

Lang geleden zag het leven er heel anders uit.

Of je wieg aan deze kant van de muur of aan de andere kant had gestaan.

En of je er woonde of werkte.

Maar was het vooral hard werken want niets ging vanzelf.

Ik zou dolgraag een kijkje willen nemen in die tijd want wat er toen gebeurde vertelt ons zoveel over het heden.

groetjes Sandra

 

breien

De afgelopen tijd was Saar aan het breien en dat werkte aanstekelijk. De jonge dame wil nu ook breien.

Saar is overal voor in dus aan de slag. Bij de bouwmarkt werd een rondhout gekocht van 6 ml dik. 

Eerst op de lengte van een breipen zagen en dan er met een puntenslijper een punt aan slijpen (niet scherp maar bot). Vervolgens glad schuren met grof en dan steeds fijner schuurpapier. En als laatste kralen op de uiteinden van de stokken plakken.

En toen had Saar heeel veeel engelengeduld nodig voor het onderstaande lapje tot stand was gekomen. Er viel uiteraard nogal eens een steekje.

Het is net als in het echte leven:

"those who think only sunshine brings happiness

have never danced in the rain".

Fijn weekend.

Sandra

Het feest kan beginnen

Nou het is zover hoor. De gedateerde caravan die Saar heeft gekocht om tijdelijk in te wonen, staat op zijn plek en de dames hebben hun intrek genomen. 

Ik ging van de week even langs om alles met eigen ogen te bekijken.

Het huis dat Saar heeft gekocht is een echte opknapper.

Maar Saar kennende pakt die flink door en de buitenkant ziet er inmiddels weer tip top uit.

Ondertussen hebben de dames het prima naar hun zin in hun nieuwe optrekje.

En zoals Saar terecht zei: "het is nu misschien een beetje ongemakkelijk maar dan genieten we straks des te meer".

groetjes Sandra 

creatieve bloghop 25-26 zwart-wit

Saar heeft dus een huis gekocht. Eentje met onbekende inhoud. De bewoners met acht poten en veel haar kan ik niet zo waarderen maar er zijn ook dozen met schatten. Zo stuurde ze mij van de week deze foto's. Geen idee wie het is maar mooi om een  kijkje in het verleden te nemen.

"Ik schat in jaren 50", appte Saar. "Gezien de wasmachine, haar kleding en dat het in zwart-wit is". Dat leek mij ook. En wat is er veel veranderd sinds die tijd. De technologie heeft heel veel dingen veranderd. De vrouw is ook buitenshuis gaan werken. Dat was toen wel anders. De meeste vrouwen zorgden voor het huishouden en de kinderen. Sterker nog tot 1956 werd een vrouw handelingsonbekwaam zodra ze trouwde. Ze mocht niet werken, geen geld van de bank halen, geen verzekering afsluiten en ze moest manlief om geld en toestemming vragen als ze apparaten of kleding wilde kopen. Ook moest manlief toestemming geven als ze wilde reizen.

"Ik ben heel blij met mijn volautomatische wasmachine", zei Saar. "Wat een klus om de was door dat hele wasproces van toen te loodsen. Maar sommige dingen blijven gewoon heel handig. Die mattenklopper hangt bij mij nog steeds in de schuur hoor."

Dat is goed om te weten want dan ga ik die af en toe eens van haar lenen.

Groetjes Sandra

Een nieuwtje

Ik had Saar al een poosje niet gesproken alleen zo nu en dan geappt. Zo gaat dat soms. Maar van de week kwam ze op een avond even langs. Ze had een nieuwtje. Aan haar opgetogen stem kon ik horen dat het iets leuks moest zijn dus ik was een en al oor.

"Kijk", zei ze:

"Huh", zei ik niet heel enthousiast, "ga je verhuizen?" Ik zag haar al naar Verweggistan vertrekken. "Ja zeker", zei Saar, "maar maak je geen zorgen, we blijven heel dichtbij alleen nu gaan we de andere kant op wonen". In mijn hoofd ging ik het rijtje huizen langs wat in de buurt te koop stond maar kon geen geschikte bedenken. "Welke dan? Toch niet die...." "Jawel", zei Saar "maar we gaan eerst verbouwen." "Nou dat mag ook wel, wat een project", zuchtte ik. "En", ging Saar onverdroten voort. "We hebben het oude huis al verkocht". "O ja !? En waar ga je in de tussentijd wonen?" 

"Ik heb een stacaravan gekocht via Marktplaats, hij is wel een tikkie gedateerd. Binnenkort wordt hij  hiernaar toe gebracht. En dan kan ook de verbouwing van het huis beginnen". Toen ik de foto zag, viel ik bijna weer van mijn stoel. "Een tikkie gedateerd?!" Wist ik uit te brengen. "Dat is er eentje uit de jaren zeventig. Heb je foto's van de binnenkant?" 

"Ze zijn niet zo helder want ik heb door het raam gefotografeerd".

"Nou", zei ik, "Ik hoop dat je van bruin en rozen houdt". En toen ging ik los met; en willen je meiden wel en is het wel warm genoeg en tocht het niet enorm en hoe lang ga je er wonen, waar ga je al je spullen laten en ga zo maar door. Saar wuifde al mijn zorgen en bezwaren met een lach weg. "Komt allemaal goed", zei ze. Ja vast!

Het is echt een schat en ik houd van haar positieve kijk op het leven maar soms houd ik toch mijn hart vast. Wordt vervolgd. En oh ja, ze was de foto van haar nieuwe huis vergeten mee te nemen. Mmm, of was dat opzet?

Groetjes Sandra