De kat zonder naam

Vorige week vertelde ik dat Saar een huisdier rijker is, namelijk een rood katertje. Het is echt een schatje, vind ik. Ik appte Saar met de vraag hoe het ermee ging. "Je bedoelt met het mormel?"

in het keukenkastje

Ok, hij is nog wat experimenteel maar dat hoort bij de leeftijd. "Heeft hij al een naam", vroeg ik. "Nou", appte Saar terug. "Ik had bedacht er meteen een lesje burgerschap van te maken en de naam democratisch te kiezen maar ik denk dat ik mijn vetorecht ga gebruiken." "Hoezo", vroeg ik onnozel. "Nou, Mormel past toch echt het beste bij hem". Juist ja.

op weg naar het croissantje

Wat had Saar bedacht? Alle drie mogen ze twee namen inleveren en dan mag iedereen de naam die ze het stomste vindt, weer wegstrepen. Zo blijven er drie namen over waarbij ze allemaal hun favoriet mogen aangeven. Is er dan een meerderheid dan wordt het die naam en anders wordt er geloot.

De dames streepten Elsa en Skye weg want dat waren meisjes en het is tenslotte een jongetje. Saar streepte gauw Stitch weg. (In mijn kleuterklassen zijn ze helemaal weg van Stitch, geen idee waarom). En zo bleven Guus, Max en Sproet over. En toen spraken de dames hun veto uit en werd het:

Saar heeft zich er maar bij neergelegd en Sproet kan ook wél heel schattig zijn.

Groetjes Sandra