Op een grote paddenstoel

Het is herfstvakantie en Saar heeft het grut meegenomen naar Sprookjes Wonderland. Dat is een "pretparkje" in Enkhuizen en heel geschikt voor de kleintjes. De dames hadden het erg naar hun zin in het sprookjesbos.

Thuis moest e.e.a. natuurlijk nagespeeld worden.

Omdat Saar en ik ook herfstvakantie hebben, zaten ook wij niet stil. Ik vond deze bij de Kringloop.

Dat valt nog niet mee 😅.

Saar stuurde mij deze foto.

En toen ik natuurlijk niet achterblijven.

Saar stelde toen een vraag aan de moderne techniek en voilà:

"Die gaan we inleveren bij de crealadies", vond ik en zo geschiedde.

Fijn weekend, groetjes Sandra

creatieve bloghop 26-27 stilleven met alledaagse dingen

 Van de week wipte ik 's avonds even bij Saar aan. Saar had net de kleine in bed gelegd.

 en was bezig met de was. 

Ondertussen zat nummer twee in bad.

En stond beneden de vaat nog op het aanrecht. Kortom spitsuur.

"Wat een fraai stilleven heb je samengesteld", zei ik lachend. 

"Als je er zo van onder de indruk bent, mag je je kwast wel even laten wapperen", zei Saar. "De afwaskwast wel te verstaan". En dat deed ik. We waren tegelijk klaar om rustig samen een kopje thee te drinken.

Wederom een prachtig stilleven maar ook hier was de compositie snel verdwenen.

groetjes Sandra

creatieve bloghop 2026-2027 Stapelen

Mijn museumjaarkaart verliep bijna en Saar en ik wilde op de valreep nog iets leuks doen. Ik houd van kastelen bezoeken en zo kwamen we bij kasteel Stapelen in Boxtel. Helaas kun je daar niet binnenkijken en om nou alleen voor de tuinen een lange autorit te maken zagen we ook niet zo zitten. Maar .....

niet getreurd want vlakbij heb je in Medemblik kasteel Radboud. Toevallig was dit weekend de handwerkgroep aanwezig. Het is een groep dames die bezig is de authentieke kleding uit ongeveer 1300 na te maken. Ik wilde heen!

Kasteel Stapelen en het Radboud zijn in ongeveer dezelfde tijd gebouwd, zo rond 1300. Saar was uiteraard bereid om even model te spelen voor de handwerkgroep.

Zo hebben vrouwen uit de lagere klassen er waarschijnlijk ongeveer uitgezien. En het liefst met een stapel onderrokken want dat duidde op een goede gezondheid en misschien wel een zwangerschap en dus vruchtbaarheid. Ze zou niet hebben misstaan bij het Radboud of Stapelen.

groetjes Sandra

De kat zonder naam

Vorige week vertelde ik dat Saar een huisdier rijker is, namelijk een rood katertje. Het is echt een schatje, vind ik. Ik appte Saar met de vraag hoe het ermee ging. "Je bedoelt met het mormel?"

in het keukenkastje

Ok, hij is nog wat experimenteel maar dat hoort bij de leeftijd. "Heeft hij al een naam", vroeg ik. "Nou", appte Saar terug. "Ik had bedacht er meteen een lesje burgerschap van te maken en de naam democratisch te kiezen maar ik denk dat ik mijn vetorecht ga gebruiken." "Hoezo", vroeg ik onnozel. "Nou, Mormel past toch echt het beste bij hem". Juist ja.

op weg naar het croissantje

Wat had Saar bedacht? Alle drie mogen ze twee namen inleveren en dan mag iedereen de naam die ze het stomste vindt, weer wegstrepen. Zo blijven er drie namen over waarbij ze allemaal hun favoriet mogen aangeven. Is er dan een meerderheid dan wordt het die naam en anders wordt er geloot.

De dames streepten Elsa en Skye weg want dat waren meisjes en het is tenslotte een jongetje. Saar streepte gauw Stitch weg. (In mijn kleuterklassen zijn ze helemaal weg van Stitch, geen idee waarom). En zo bleven Guus, Max en Sproet over. En toen spraken de dames hun veto uit en werd het:

Saar heeft zich er maar bij neergelegd en Sproet kan ook wél heel schattig zijn.

Groetjes Sandra

creatieve bloghop 2026/2027 "wat zit er in mijn tas"

Een poosje geleden wist het grut Saar, met een verliefde blik, te vertellen dat de kat van de buren verderop "baby's" had.

 "Euh nee dat gaan we niet doen", maar Saar was ondertussen toch een keer stiekem gaan kijken en je weet bij kittens; kijken is kopen. Saar had tegen de buurvrouw gezegd dat als ze echt niemand vond, ze het haar nog een keer kon vragen. En zo kwam het dat, toen Saar de grondfrees terugbracht naar de buren, ze weer thuis kwam met een tas.

De dames waren er uiteraard als de kippen bij want wat bleek er in de tas te zitten? Een schattig oranje pluizig katje. Moederpoes was er helemaal klaar mee en het leek de buurman een goed idee dat Saar het dotje mee zou nemen.

Saar stuurde mij 's avonds een appje met o.a. deze foto.

Ik was natuurlijk ook meteen verliefd. Wat een schatje. "Nou", appte Saar, "het is een brutaal mormel kan ik je zeggen." "Heeft hij al een naam? " vroeg ik. "Nee, nog niet" appte Saar terug. "Daar gaan we de komende week over nadenken. Voorlopig luistert hij toch niet naar zijn naam.😒" 

Blij dat ik de opvoeding niet ter hand hoef te nemen, ga ik uiteraard zo gauw mogelijk even op kraamvisite.

groetjes Sandra

memory lane

De vorige keer (zie 2 september) vertelde ik dat we mooie dingen vonden toen we de zolder van Saar ondersteboven haalden. Wat waren de verhalen achter al die spullen, wilde ik vooral weten maar Saar was natuurlijk weer praktisch en wilde vooral weten wat ze er mee moest doen.

Vroeger filmde je met 8 mm film (de blikken links). De trouwerij van Henk en Els lijkt uitgebreid te zijn vastgelegd. Dan de fotorolletjes. Zo te zien is nog niet alles ontwikkeld. Dat wekt dan meteen weer mijn interesse. Wie waren die mensen die naar Putten op vakantie gingen? Die zwarte en blauwe dingen zijn floppy disks en diskettes. "Die passen niet meer in de moderne computer", zei ik.  "Mooi", zei Saar. "Dan kunnen die meteen de vuilnisbak in".

De koffiemolen en de strijkijzer (en de wasmachine) zijn echt oud. Saar gaat ze proberen te slijten aan een toneelvereniging. Ik moest wel aan de (elektrische) koffiemolen van mijn ouders denken. Als ze bonen gingen malen, stoorde altijd de tv en de radio. Uiteraard precies als je iets wilde horen.

Oeh ja cassettebandjes! Ik zal wat bij de radio gezeten hebben om mijn favoriete liedjes op te nemen en grrr als dan de dj er toch nog weer even doorheen praatte. De barometer was bij ons thuis een belangrijk item. Mijn ouders hielden hem goed in de gaten om te kunnen anticiperen op de hoge en lage drukgebieden. En natuurlijk had je nog Jan Pelleboer die ons de weg wees in weerland. 

"Wat is dat voor boekje", vroeg Saar. Dat is de Enkhuizer Almanak. Het was bij ons thuis een standaard sinterklaascadeau voor mijn vader. Wij gebruikten hem vooral om te weten of het eb of vloed was maar er staat veel meer informatie over het jaar (in dit geval 1949) in. 

Saar gaat proberen de eigenaar van de film en de foto's op te sporen en de rest gaat alsnog de container in of naar de kringloop. De kasten heeft ze hergebruikt.

 We hebben een leuke middag gehad. Een trip down memory lane.

groetjes Sandra

creatieve bloghop 26/27 ondersteboven

Saar wilde graag een dakkapel op haar klushuis zodat de zolder wat ruimer werd. Daarvoor moest eerst de zolder helemaal ondersteboven. Er stond nog behoorlijk wat van de oude bewoners en Saar had er ook al het eea neergezet.

Ik ging graag helpen maar ze had me bezworen dat we echt moesten opruimen en dat mooie vondsten moesten wachten tot we daar tijd voor hadden.

  (ik was de vorige keer volledig in beslag genomen door de boeken die ik vond)

En we vonden inderdaad van alles.

Braaf stopte ik alles in dozen om later te bekijken of bracht het naar de puincontainer. Maar ooh, wat was ik nieuwsgierig

Na een dag hard werken dook ik even in Saar haar koelkast en toverde met wat bladerdeeg en appels een kleine traktatie in elkaar. Dat hadden we wel verdiend, vond ik.

"O jee", riep de kleine. "Je taart is ook ondersteboven".

Maar dat viel gelukkig mee want het was een ondersteboven taart (oftewel een tarte tartin) die je daarna omdraait.

Bon appetit.

groetjes Sandra