courgette

Van de week liet ik jullie trots mijn oogst uit de oppastuin zien. Ik had al een courgettetaart gemaakt.

Maar daarvoor gebruikte ik maar een courgette. Wat te doen met de andere twee? Wel een verdween in een soep, lekker met plukbrood. En de derde vulde ik met Mexicaans gekruid gehakt. Ook mjam.

Tenslotte voor de oplettende kijker; de appeltjes uit het mandje verdwenen in een crumble, lekker met een beetje kwark. En waren de peertjes helaas al te veel aangetast om nog te eten of mee te koken.

Ik heb weer wat recepten aan ons menu toe kunnen voegen.

groetjes Sandra

moestuinieren

Afgelopen weken "paste" ik op de moestuin van een vriendin, d.w.z. ik oogst wat geoogst kan worden en dat is in deze fase van de zomer, in haar tuin, vrijwel niets. Maar toch.

En zo ging ik dus op de fiets richting moestuin, toen ik bij de poort Saar tegenkwam. "Naar de moestuin? Daar heb ik ook wel zin in". En voor ik er erg in had, sprong ze achterop.

De oogst was courgettes en enkele afgevallen appels en peren. Voor plukken is het nog te vroeg. Maar evengoed huppelde ik blij mijn keuken in, ondertussen bedenkend wat ik hiermee kon gaan maken. Volgens Saar romantiseer ik het tuindersbestaan. "Een moestuin is hard werken, hoor. Het lukt jou niet eens om je komkommers op tijd te plukken." Ai en dat klopt want die hadden bij mij inmiddels het formaat van een flinke courgette. Niet echt lekker meer.

foto van pinterest: courgettetaart met feta

Van een courgette maakte ik wel een heerlijke hartige taart. "Dat is je goed gelukt", zei Saar, terwijl ze haar vingers aflikte en nog een stukje pakte. 

groetjes Sandra

ik werd blij van

Op het blog van 2 Zussen las ik de afgelopen weken steeds een berichtje met de naam `ik werd blij van`. Een mooie manier om te bedenken wat er nu juist goed/leuk ging i.p.v. alle missers. Vast niet origineel maar toch. Dus ...

Ik werd blij van

De pruimenjam die ik maakte van de pruimen die ik kreeg van een tuinder verderop. 

En heerlijk smaken dat-ie doet.

Waar werden jullie blij van?

Groetjes Sandra

Brechtje

Een flinke tijd terug maakte ik deze dot,

Brechtje.

Groetjes Sandra

voor de winter

Vorig najaar was ik bij Handwerkjuffie voor een workshop Zweedse wanten haken. Ze hielp ons op weg en thuis maakte ik de wanten af. Ik vrees dat ik de wanten niet aan zal hebben omdat ik ze niet winddicht genoeg vind (voeren lukt niet want dan passen ze niet meer) en ik ben niet helemaal tevreden over de uitvoering (niet zichtbaar op de foto). Ik vind ze er wel leuk uitzien.

Ongeveer in dezelfde tijd startte ik met een sjaal. Dat werd een project in drie delen. Omdat ik eigenlijk een bol te weinig had, was het spannend of de sjaal wel lang genoeg zou worden. 

Eerst begon ik met het breipatroon Ace of diamond van Drops Design (linker foto). Een leuk patroon maar je moet wel even het koppie erbij houden. Helaas nam het teveel wol dus haalde ik het uit. Toen begon ik aan de mistake stitch (middelste foto, geleend van Pinterest). Die vond ik te saai en dus haalde ik dat ook weer uit. Bij de derde poging ben ik overgestapt op haken. Het is een patroon van Helena Haakt. Heel goed te doen en de sjaal werd lang genoeg.

Voorlopig hoop ik hem nog niet nodig te hebben maar ik ben in ieder geval voorbereid.

Groetjes Sandra

vloerenfeest

Al een poosje was mijn man de potpourrie aan laminaat- en tapijtvloeren op onze slaapverdieping zat. Lekker strak één geheel dat was wat hij wilde. En dat was ook wat we gingen doen. Nou is een vloer leggen op zich wel te doen máááár daarvoor moet er eerst flink verhuisd en dan ook maar tegelijkertijd opgeruimd, worden. En de oude vloer moet eruit. Ik heb hard gewerkt de afgelopen dagen, pff.

Al mijn knutselspullen verhuisden tijdelijk naar zolder

en met mijn blauwe ruitje sliepen we een paar dagen in ons bed in plaats van op ons bed (Op de grond maar wel in de ombouw).

En terwijl ik dus voor de zoveelste keer vanmorgen van boven naar beneden draafde, zag ik Saar op haar dooie gemakkie in de tuin zitten. Huh, hoe kon dat nou want ik wist dat haar huis ook helemaal overhoop moest bij het vloerenfeest. Dus vroeg ik een beetje geïrriteerd: "Heb jij niets te doen?" En Saar antwoordde heel rustig: "Nee hoor, die meneer was heel aardig, zij regelen alles voor mij". 

Grr, dat wilde ik nou net niet horen.

Groetjes Sandra

Kaboutervrouw

De afgelopen week vertoefde ik in de Ardennen. Het landschap daar is prachtig en zo anders dan ik thuis gewend ben. Mijn fantasie ging natuurlijk weer met mij aan de haal. Bij elk uitstapje keek ik spiedend rond of ik misschien toch een keer kabouters zag.

Maar niks hoor. Ik denk dat ze, heel verstandig, lekker uit de zon bleven.

Maar zag ik dat vanmorgen nou goed? Wat scharrelt er daar tussen mijn komkommers?

Fijne week.

Groetjes Sandra